Probeer gratis
tab list
Picture Insect
Nederlands
arrow
English
繁體中文
日本語
Español
Français
Deutsch
Pусский
Português
Italiano
한국어
Nederlands
العربية
HOME Toepassing Downloaden Veelgestelde vragen
Nederlands
English
繁體中文
日本語
Español
Français
Deutsch
Pусский
Português
Italiano
한국어
Nederlands
العربية
Icon about
Over
Icon about
Algemene info
Icon about
Zoektips
Icon about
Schadelijk of niet
Icon about
Schadelijke effecten
Icon about
Gunstige effecten
Icon about
Veelgestelde vragen
Icon about
Vergelijkbare insecten
Icon about
Populaire insecten
Caligo eurilochus

Caligo eurilochus

Caligo eurilochus

Een soort van Caligo

Caligo eurilochus, soms uilvlinder genoemd, is een vlinder uit de familie Nymphalidae, de vossen, parelmoervlinders en weerschijnvlinders. De spanwijdte van de vlinder is 100 tot 130 millimeter. De bruingrijze tekening heeft opvallende oogvlekken. Bij bedreiging spreidt de vlinder zijn vleugels om zijn belager af te schrikken met de starende blik van een uil. Dergelijke kleuren worden aposematische kleuren of schrikkleuren genoemd. De vlinder komt voor in Midden- en Zuid-Amerika. De rupsen leven van planten uit onder andere de geslachten Heychium, banaan, en Heliconia. De volwassen vlinders leven met name van de sappen van rottend fruit.

Algemene informatie over Caligo eurilochus
Identificeer insecten in een handomdraai
Maak een foto om insecten direct te identificeren en risico's in te schatten, zodat je snel inzicht kunt krijgen in beetbeoordeling, giftigheid, ongediertebestrijding, gedrag, habitat en tips voor een veilige interactie etc.
Download de app gratis
Rectangle
Kenmerken van Caligo eurilochus
Kleuren
Zwart
Geel
Grijs
Wit
Volwassen voedselbronnen
Sapstromen, rijp fruit, nectar, vogelpoep, fermentatievloeistof van rottend fruit
Larven voedselbronnen
Bananenbladeren, bakbanaanbladeren, heliconia-bladeren, calathea-bladeren, canna-bladeren
Bijten/steken
Niet gemeld
Borend insect
Niet gemeld
Bestuiver
Niet gemeld
Pest-etende roofzuchtige
Niet gemeld
Fytofaag
The Caligo eurilochus voedt op planten en veroorzaakt meestal geen grote problemen. Maar als je merkt dat de aantallen groeien moet je actie gaan ondernemen.
Roofzuchtig
Niet gemeld
Bijtend dier of huisdier
Niet gemeld
Soort Monddelen
Zuigende monddelen
qrcode
Img download isoImg download android
Rectangle
Roofdieren van Caligo eurilochus larven
Parasitoïde wespen, mieren, vogels, knaagdieren
Rectangle
Roofdieren van volwassen Caligo eurilochus
Vogels, spinnen, zoogdieren, reptielen
Rectangle
Interessante feiten over Caligo eurilochus
De caligo eurilochus kan gefermenteerd fruit detecteren en ervan genieten vanwege hun gespecialiseerde geurreceptoren, wat een unieke aanpassing onder vlinders laat zien voor het consumeren van niet-bloemige voedselbronnen.
Rectangle
Wetenschappelijke classificatie van Caligo eurilochus
Klasse
Insecten
Icon allow
Classificatie
Vlinders
Icon allow
Genus
Caligo
Icon allow
Tips voor het vinden van Caligo eurilochus
Je ultieme gids om insecten te begrijpen
Ontdek de geheimen van insecten levenscycli, habitats, gedrag en observatietips!!
Download de app gratis
Rectangle
Jeugd Habitat van Caligo eurilochus
Tropische regenwouden
Rectangle
Volwassen habitat van Caligo eurilochus
Tropische regenwouden
Rectangle
Hoe kun je Caligo eurilochus aantrekken
Rijp fruit zoals bananen, mango's of andere zachte vruchten kunnen worden gebruikt als lokmiddel om volwassen caligo eurilochus aan te trekken vanwege hun fruitetende gedrag.
Rectangle
Habitatvoorkeuren van Caligo eurilochus in verschillende levensfasen
De eieren van caligo eurilochus worden meestal gelegd op de bladeren van bananenplanten waar ze veilig kunnen uitkomen. Als het zijn rupsfase ingaat, blijft caligo eurilochus op de gastplant, veilig voor roofdieren te midden van het dichte gebladerte. Het zoeken naar rupsen omvat inspectie van de onderkant van de bladeren. Tijdens zijn popstadium camoufleert caligo eurilochus zichzelf op de stammen van bomen of zelfs op gebouwen in de buurt van gastplanten. Degenen die zijn cocons willen vinden, moeten deze verticale oppervlakken zorgvuldig doorzoeken. Ten slotte vliegt de volwassen caligo eurilochus, na de metamorfose te hebben ondergaan, regelmatig in de boomtoppen van regenwouden om te eten en zich voort te planten, waardoor het zoeken naar hen het beste kan worden gedaan door de boomtoppen te scannen waar ze naadloos opgaan in hun omgeving.
Rectangle
Hoe en waar vind je Caligo eurilochus in verschillende levensfasen?
Ei De eieren van caligo eurilochus worden meestal gelegd op de onderkant van de bladeren van de gastplant. Om ze te vinden, inspecteer voorzichtig de gastplanten en zoek naar kleine, ronde eieren die mogelijk verborgen zijn voor het blote oog.
Larve De rupsen van caligo eurilochus zijn te vinden op of in de buurt van hun gastplanten. Zoek naar tekenen van voeding, zoals aangevreten bladeren, en kijk naar de rupsen zelf, die gecamoufleerd kunnen zijn tussen het gebladerte.
Pop De poppen van caligo eurilochus worden vaak gevonden hangend aan de onderkant van bladeren of op boomstammen dicht bij de grond. Ze kunnen opgaan in hun omgeving, dus inspecteer deze gebieden zorgvuldig op de aanwezigheid van een pop.
Volwassen Volwassen caligo eurilochus worden doorgaans gevonden in beboste gebieden of beschaduwde tuinen waar ze zich voeden met fruit. Ze kunnen ook gezien worden die in de zon zitten met geopende vleugels of fladderen tussen bloeiende planten. Het lokken van hen met lokvallen met rijp fruit kan hen naar buiten lokken voor observatie of vastleggen.
Zijn Caligo eurilochus schadelijk?
Je complete ongediertebestrijdingsgids
Ontdek effectieve tips voor het voorkomen en verdelgen van ongedierteplagen om ongedierte uit de buurt van je huis te houden.
Download de app gratis
Rectangle

Is Caligo eurilochus schadelijk voor mensen?

Sommige larven van schildpadvlinders voeden zich met kroontjeskruid, een giftige plant die hartglycosiden bevat, dus de larven zijn giftig. Hoewel giftig, hebben deze vlinders geen directe invloed op mensen als ze niet worden ingeslikt. Het aanraken van de larven van bepaalde schildpadvlinders kan huiduitslag veroorzaken.
Schadelijke effecten van Caligo eurilochus
Onthul de schadelijke effecten van diverse insecten
Ontdek de gevaren van insecten met betrekking tot giftigheid, dodelijkheid, bijten bij de mens, steken bij de mens, pathogeniteit, hematofagie, allergeniteit, parasitisme etc.
Download de app gratis
Rectangle
Gewonde plant

De larvale fase van caligo eurilochus staat bekend om zijn vraatzucht, waarbij het voedt op bladeren, wat kan leiden tot schade variërend van mild tot ernstig. Aangetaste planten vertonen bladverlies, aangetaste fotosynthese en kunnen last hebben van verminderde groei of zelfs sterfte in ernstige gevallen.

Meer effecten van Caligo eurilochus

Gunstige effecten van Caligo eurilochus
Ontdek de verborgen voordelen van insecten
Ontdek hoe insecten helpen als bestuivers, plaagdieren en biocontrolemiddelen. Van zaadverspreiding tot afbraak, ze spelen een essentiële rol in ons ecosysteem.
Download de app gratis
Bestuiver
Bestuiver
Gedrag bij bestuiving reden
Eet Stuifmeel Of Nectar
Caligo eurilochus staat bekend als een bestuiver die typisch wordt aangetrokken tot kleurrijke en onderscheidend gevormde bloemen van verschillende planten. Terwijl ze zich voeden met stuifmeel voor voeding, verzamelt caligo eurilochus onbedoeld en draagt ​​ze stuifmeel over van de ene bloei naar de andere en helpt zo bij de voortplantingscyclus van de planten die ze bezoeken.
Veelgestelde vragen die mensen ook stellen
Krijg snel antwoord op je vragen over insecten
Maak een foto voor onmiddellijke insectidentificatie en antwoorden over beten, giftigheid, ongediertebestrijding, gedrag, habitat en veiligheidstips!
Download de app gratis
Meer insecten die vergelijkbaar zijn met Caligo eurilochus
Cassionympha cassius
Cassionympha cassius

Cassionympha cassius is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1823 door Jean-Baptiste Godart.

Lees meer
Arrow
Eueides isabella
Eueides isabella

Eueides isabella is een vlinder uit de familie van de Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is, als Papilio isabella, voor het eerst geldig gepubliceerd in 1781 door Caspar Stoll.

Lees meer
Arrow
Magneuptychia libye
Magneuptychia libye

Magneuptychia libye is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1767 door Carl Linnaeus.

Lees meer
Arrow
Pareuptychia ocirrhoe
Pareuptychia ocirrhoe

Pareuptychia ocirrhoe , de tweebandige sater of gestreepte witte ringetje, is een soort vlinder van de familie Nymphalidae. Het wordt gevonden van Mexico tot de Guyana's, Paraguay en Noord-Argentinië. Het leefgebied bestaat uit bossen. De spanwijdte is ongeveer 37 mm. De larven voeden zich met Eleusine-soorten.

Lees meer
Arrow
Pareuptychia metaleuca
Pareuptychia metaleuca

Pareuptychia metaleuca is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Jean Baptiste Boisduval.

Lees meer
Arrow
Chersonesia risa
Chersonesia risa

Chersonesia risa is een vlinder uit de familie van de Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Edward Doubleday.

Lees meer
Arrow
Chersonesia rahria
Chersonesia rahria

Chersonesia rahria is een vlinder uit de familie van de Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door John Obadiah Westwood.

Lees meer
Arrow
Catonephele acontius
Catonephele acontius

Catonephele acontius is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1771 door Carl Linnaeus.

Lees meer
Arrow
Andere populaire insecten
Blauwzwarte houtbij
Blauwzwarte houtbij

De blauwzwarte houtbij wordt twee tot bijna drie centimeter lang en is alleen al aan de grootte te herkennen. ook de kleur is opmerkelijk voor een bij; zwart met een sterk iriserende paarse glans. Met name in het zonlicht lijkt het insect eerder paars dan zwart van kleur, vooral de vleugels. Op de foto is deze kleur echter niet goed te zien. Het lichaam is vrij sterk behaard, vooral de poten, en de twee antennes hebben een duidelijke knik. Mannetjes zijn van vrouwtjes te onderscheiden door een lichter deel aan de bovenzijde van de antennes.

Lees meer
Arrow
Gewone komkommerspin
Gewone komkommerspin

De naam van de gewone komkommerspin (Araniella cucurbitina) komt vanzelfsprekende van de duidelijk felle geelgroene kleur van de spin. De kleur van de spin verandert samen met de geslachtsrijpheid en de seizoenen. Zo zijn ze vaak in de herfst, als ze nog niet geslachtsrijp zijn, bruin en rood. In het voorjaar krijgen ze pas de groene komkommerkleur.

Lees meer
Arrow
Europese zwarte schorpioen
Europese zwarte schorpioen

De schorpioen is 35 tot 45 mm lang. De soort komt voor in Noord-Afrika en Zuid-Europa, maar is ook enige keren in Nederland gevonden. De schorpioen is te herkennen aan het zwarte lichaam, de gele poten en de gele angel. Van de drie soorten schorpioenen die in Frankrijk voorkomen (Buthus occitanus, Euscorpius flavicaudis en Euscorpius carpathicus) is dit verreweg de algemeenste die bv vaak in zomerhuisjes in Zuid- Frankrijk wordt gezien. De steek is pijnlijk, maar niet gevaarlijk, vergelijkbaar met die van een bij of wesp.

Lees meer
Arrow
Spinduizendpoot
Spinduizendpoot

De potenparen aan de achterzijde zijn langer dan die aan de voorzijde. Het voorste potenpaar is zeer kort, het achterste paar is juist zeer lang en dun; deze twee laatste poten dienen als tastorgaan. Ook de antennes zijn zeer lang en dun, waardoor de voor- en achterzijde wat op elkaar lijken. De ogen van het dier zijn echter goed te zien. Soorten uit de orde Scutigeromorpha hebben als enige van alle duizendpotigen samengestelde ogen, die beter zijn ontwikkeld. De kleur is lichtbruin tot bruingrijs, op de bovenzijde zijn drie donkere lengtestrepen zichtbaar. De lengte is ongeveer 2,5 tot bijna 4 centimeter.

Lees meer
Arrow
Groene schildwants
Groene schildwants

De groene schildwants is geheel groen van kleur en heeft in tegenstelling tot veel gelijkende wantsen geen duidelijke tekening. De vlies-achtige vleugelpunten van de voorvleugels, aan de achterzijde van het lichaam, zijn bruin, de onderzijde van het lichaam is meer bruinrood van kleur. De bovenzijde van het lichaam heeft soms onopvallende vlekjes of iets lichtere delen maar deze zijn nooit erg geprononceerd en verschillen per individu. De gehele bovenzijde is voorzien van kleine putjes, die van enige afstand niet te zien zijn. De wants kan van kleur veranderen, exemplaren die in winterslaap gaan kleuren bruin. Met hun normale groene kleur zouden ze te veel opvallen in de scheuren in bomen waar ze overwinteren. Zodra de wants in de lente ontwaakt en actief wordt, kleurt het lichaam binnen enkele weken weer groen. Dit verschijnsel van een groene 'zomerkleur' naar een bruine 'winterkleur' komt ook voor bij andere insecten zoals de groene gaasvlieg (Chrysoperla carnea). De groene schildwants heeft net als alle schildwantsen een enigszins (wapen)schild- achtige bovenzijde van het lichaam waaraan de naam 'schild'wantsen te danken is. De wants bereikt een totale lichaamslengte van 12 tot 14 millimeter waarbij de vrouwtjes iets groter worden dan de mannetjes. Het lichaam van de wants lijkt uit één geheel te bestaan maar is net als alle insecten verdeeld in drie delen; de kop (A), het borststuk of thorax dat de poten en vleugels draagt (B) en ten slotte het achterlijf of abdomen (C). De voorzijde van de kop wordt de clypeus genoemd (1), de kop draagt twee duidelijke antennes (2) die altijd vijf geledingen hebben waarbij opvalt dat de laatste twee verbreed en roodbruin van kleur zijn. Aan de zijkanten van de kop zijn de ogen gelegen (3). Achter de ogen, tegen de rand van het halsschild, zijn twee enkelvoudige ogen of ocelli gelegen. Deze zijn klein maar doordat ze een roodbruine kleur hebben steken ze af tegen de verder groene kop zodat ze goed te zien zijn. Het halsschild (4) is relatief groot en beschermt een deel van de kop. Het is voorzien van vele kleine putjes die een donkere kleur hebben, aan de voorzijde is het halsschild voorzien van twee gespiegelde gladde lijnen die een oog-achtige vorm hebben. Het scutellum of schildje (5) is bij de meeste wantsen erg klein maar de schildwantsen hebben juist een vergroot scutellum dat een deel van het achterlijf bedekt. Achter het scutellum zijn de vleugels gelegen, net als alle vliegende insecten heeft de wants een paar achtervleugels en een paar voorvleugels. De voorvleugels zijn net zoals bij de kevers verhard, echter het achterste deel van de vleugel van wantsen is vliezig en half doorzichtig. Bij kevers zijn de voorvleugels geheel verdikt en worden dekschilden of elytra genoemd. Omdat bij wantsen zoals de groene schildwants de vleugel slechts deels is verdikt worden ze hemi-elytra genoemd wat halfverhard betekent. De hemi-elytra bestaan uit verschillende delen, die gescheiden worden door aderen. Het verharde deel van de voorvleugels bestaat uit een drietal vlakken die van de binnen- naar de buitenzijde worden aangeduid met de clavus (6), het corium (7) en het embolium (8). De vliezige achterzijde van de voorvleugels wordt het membraan (9) genoemd. Bij schildwantsen steekt de rand van het platte achterlijf aan weerszijden uit onder de vleugels. Het achterlijf bestaat net als alle insecten uit rug-en buikplaten die respectievelijk tergieten en sternieten worden genoemd. Deze zijn aan de randen voorzien van een rij platen die wel met laterotergieten (10) worden aangeduid. Het geheel aan laterotergieten wordt het connexivum genoemd, het connexivum zorgt in belangrijke mate voor het wapenschild-achtige silhouet van schildwantsen. De poten van de wants zijn typisch insectachtig, de poot is middels de heup of coxa aan het lichaam verbonden, de heup is op de afbeelding niet te zien. De dij of het femur (14) is het breedste deel van de poot, na de dij volgt de scheen of tibia (13), dit is het langste deel van de poot. De scheen draagt ten slotte de tarsus of voet (12), deze is geleed en bestaat uit meerdere tarci. Het laatste deel draagt twee kleine klauwtjes (11). De pootuiteinden zijn net als de antennes roodbruin gekleurd. Op de afbeelding rechts zijn verschillende lichaamsdelen van de wants aangegeven met pijlen; gele pijlen geven de stigmata of ademopeningen aan, de rode pijl geeft de geurklier tussen de middelste en de achterste poten aan. De groene pijl wijst naar het labrum, de blauwe pijl naar de zuigsnuit of rostrum. De nimfen doen keverachtig aan door het ronde lichaam, zie voor de beschrijving van de nimfen onder voortplanting.

Lees meer
Arrow
Roodwitte celspin
Roodwitte celspin

De lengte is ongeveer 11 - 15 mm voor de vrouwtjes. De mannetjes zijn half zo groot. De pootspanwijdte van vrouwtjes is maximaal 2 cm, die van mannetjes 1 cm. De kop heeft zes enkelvoudige ogen waarmee de spin vanwege de nachtactieve levenswijze zeer slecht kan zien. Het kopborststuk is bruin tot roodachtig, het achterlijf is wit tot witgeel. Het lichaam heeft korte pootjes waardoor de spin niet hard kan lopen. Hier heeft het dier niet al te veel hinder van, want de favoriete prooi, de pissebed, is ook niet snel. De kaken en de giftanden zijn tamelijk groot, bij het vrouwtje tot wel 0,5 cm. De kaken zijn enorm krachtig zodat ze met gemak door het pantser van een pissebed kunnen snijden.

Lees meer
Arrow
Eratigena duellica
Eratigena duellica

Eratigena duellica , de gigantische huisspin, is een soort trechterwever in de spinnenfamilie Agelenidae. Het wordt gevonden in Canada, de Verenigde Staten en Europa. De verwante soort Eratigena atrica wordt ook wel de Reuzen huisspin genoemd. Eratigena atrica werd in 2013 overgebracht van het geslacht Tegenaria. Het werd beschouwd als dezelfde soort als Eratigena atrica tot 2018, toen Eratigena duellica, Eratigena saeva en Eratigena atrica als afzonderlijke soorten werden hersteld.

Lees meer
Arrow
Kerkzesoog
Kerkzesoog

De kerkzesoog of Florentijnse muurspin (Segestria florentina) is een spin uit de familie zesoogspinnen (Segestriidae).

Lees meer
Arrow