Probeer gratis
tab list
Picture Insect
Nederlands
arrow
English
繁體中文
日本語
Español
Français
Deutsch
Pусский
Português
Italiano
한국어
Nederlands
العربية
HOME Toepassing Downloaden Veelgestelde vragen
Nederlands
English
繁體中文
日本語
Español
Français
Deutsch
Pусский
Português
Italiano
한국어
Nederlands
العربية
Icon about
Over
Icon about
Algemene info
Icon about
Zoektips
Icon about
Schadelijk of niet
Icon about
Veelgestelde vragen
Icon about
Vergelijkbare insecten
Icon about
Populaire insecten
Tropisternus lateralis

Tropisternus lateralis

Tropisternus lateralis

Een soort van Tropisternus

Volwassen T. lateralis nimabatus, de ondersoort die in het oosten van de Verenigde Staten wordt gevonden, onderscheidt zich door uniform donkere dekschilden en pronotum met lichtgekleurde randen.

Algemene informatie over Tropisternus lateralis
Identificeer insecten in een handomdraai
Maak een foto om insecten direct te identificeren en risico's in te schatten, zodat je snel inzicht kunt krijgen in beetbeoordeling, giftigheid, ongediertebestrijding, gedrag, habitat en tips voor een veilige interactie etc.
Download de app gratis
Rectangle
Kenmerken van Tropisternus lateralis
Kleuren
Bruin
Zwart
Volwassen voedselbronnen
Plantaardig materiaal, algen, micro-organismen, kleine ongewervelden, afval
Larven voedselbronnen
Rottend plantaardig materiaal, algen, micro-organismen, ongewervelde larven, dierlijk afval
Bijten/steken
Niet gemeld
Allergie-veroorzakend
Niet gemeld
Bestuiver
Niet gemeld
Pest-etende roofzuchtige
Niet gemeld
Fytofaag
Niet gemeld
Roofzuchtig
Niet gemeld
Bijtend dier of huisdier
Niet gemeld
Soort Monddelen
Kauwende monddelen
qrcode
Img download isoImg download android
Rectangle
Levenscyclus van Tropisternus lateralis
Ei De eistadium van tropisternus lateralis begint als een klein, meestal ovaalvormig object. De kleur kan variëren en meestal mengen met de omgeving om predatie te voorkomen. In deze fase is er geen voortbeweging of voeding.
Larve Bij het uitkomen betreedt tropisternus lateralis de larvale fase, gekenmerkt door een wormachtige vorm die verschillende vervellingen ondergaat en in omvang toeneemt. Deze fase draait voornamelijk om voeding en groei, met beperkte mobiliteit.
Pop De tropisternus lateralis verandert in een pop, een rustfase ingesloten in een cocon of vergelijkbare structuur. In deze fase vinden significante transformaties plaats, waarbij vorm, kleur en functie geleidelijk veranderen.
Volwassen Na het uitkomen uit de pop wordt de ontwikkeling van de volwassen tropisternus lateralis gekenmerkt door verharde exoskeletten, vleugels voor vlucht en voortplantingsorganen. De lichaamsvorm en kleuring rijpen, met de focus op voortplanting.
Rectangle
Roofdieren van volwassen Tropisternus lateralis
Vogels, zoogdieren, grotere insecten
Rectangle
Interessante feiten over Tropisternus lateralis
Tropisternus lateralis kan langdurig ondergedompeld blijven door een luchtbel aan zijn achterlijf te dragen, wat fungeert als een natuurlijke duikfles.
Rectangle
Wetenschappelijke classificatie van Tropisternus lateralis
Tips voor het vinden van Tropisternus lateralis
Je ultieme gids om insecten te begrijpen
Ontdek de geheimen van insecten levenscycli, habitats, gedrag en observatietips!!
Download de app gratis
Rectangle
Jeugd Habitat van Tropisternus lateralis
Vetwaterhabitats
Rectangle
Volwassen habitat van Tropisternus lateralis
Vetwaterhabitats
Rectangle
Hoe kun je Tropisternus lateralis aantrekken
Aangezien tropisternus lateralis behoort tot de familie Hydrophilidae, die waterkevers omvat, kan lokaasvoedsel bestaan uit rottend organisch materiaal of aas dat hun natuurlijke dieet nabootst, zoals vis of vlees ondergedompeld in water om ze aan te trekken.
Rectangle
Habitatvoorkeuren van Tropisternus lateralis in verschillende levensfasen
De eieren van tropisternus lateralis worden meestal gelegd in stilstaand of langzaam stromend water, zoals vijvers of moerassen, vaak bevestigd aan vegetatie net onder het wateroppervlak. Larven, flexibel en aquatisch, leven op de bodem van deze waterlichamen, verborgen in modder of afval, waarbij ze organisch materiaal consumeren of jagen op andere kleine ongewervelden. Voor het popstadium bewegen de larven meestal naar droger, aangrenzend bodem of bladstrooisel nabij de waterkant, waar ze een kleine kamer construeren om een gedaanteverandering te ondergaan. Volwassenen, die goed kunnen vliegen, worden vaak gevonden bij dezelfde waterhabitats maar kunnen ook worden waargenomen in vochtige gebieden of zelfs worden aangetrokken door kunstlicht 's nachts.
Rectangle
Wanneer is de beste tijd om Tropisternus lateralis te observeren?
De beste tijd om tropisternus lateralis te vinden is waarschijnlijk gedurende hun actieve seizoenen, meestal de warmere maanden wanneer ze zich voortplanten en er een overvloed aan voedsel is. Nachten of periodes vlak na regen kunnen ook vruchtbaar zijn vanwege verhoogde activiteit.
Zijn Tropisternus lateralis schadelijk?
Je complete ongediertebestrijdingsgids
Ontdek effectieve tips voor het voorkomen en verdelgen van ongedierteplagen om ongedierte uit de buurt van je huis te houden.
Download de app gratis
Veelgestelde vragen die mensen ook stellen
Krijg snel antwoord op je vragen over insecten
Maak een foto voor onmiddellijke insectidentificatie en antwoorden over beten, giftigheid, ongediertebestrijding, gedrag, habitat en veiligheidstips!
Download de app gratis
Meer insecten die vergelijkbaar zijn met Tropisternus lateralis
Hydrophilus piceus
Hydrophilus piceus

Deze kever behoort tot de grootste waterinsecten. Volwassenen kunnen 5-5,15 cm (1,97-2,03 inch) lang en 2,05 cm (0,81 inch) breed worden. De larven zijn tot 7 cm lang. Het lichaam van volwassenen is zwart met een groenachtige of olijfachtige glans. Het heeft uitstekende ogen en roodachtig zwarte antennes.

Lees meer
Arrow
Hydrophilus triangularis
Hydrophilus triangularis

Hydrophilus triangularis , algemeen bekend als de gigantische zwarte waterkever of gigantische watervanger, is een soort watervanger in de familie Hydrophilidae. Het is de meest voorkomende en wijdverspreide soort van Hydrophilus in Noord-Amerika en wordt aangetroffen in de aangrenzende Verenigde Staten, Zuid-Canada en Mexico.

Lees meer
Arrow
Hydrophilus ovatus
Hydrophilus ovatus

Hydrophilus ovatus is een soort watervanger in de familie Hydrophilidae. Het wordt gevonden in het oosten van de Verenigde Staten van Maine in het zuiden tot Florida en in het westen tot Texas en Kansas, evenals in het zuiden van Ontario.

Lees meer
Arrow
Megasternum concinnum
Megasternum concinnum

Megasternum concinnum is een soort watervanger in de familie Hydrophilidae. Het wordt gevonden in Afrika, Europa en Noord-Azië (exclusief China) en Noord-Amerika.

Lees meer
Arrow
Cercyon ustulatus
Cercyon ustulatus

Cercyon ustulatus is een soort watervanger in de familie Hydrophilidae. Het wordt gevonden in Europa en Noord-Azië (exclusief China) en Noord-Amerika.

Lees meer
Arrow
Tropisternus collaris
Tropisternus collaris

Tropisternus collaris , de collared waterscavenger beetle, is een soort waterscavenger beetle in de familie Hydrophilidae. Het wordt gevonden in het Caribisch gebied, Noord-Amerika en Zuid-Amerika.

Lees meer
Arrow
Andere populaire insecten
Blauwzwarte houtbij
Blauwzwarte houtbij

De blauwzwarte houtbij wordt twee tot bijna drie centimeter lang en is alleen al aan de grootte te herkennen. ook de kleur is opmerkelijk voor een bij; zwart met een sterk iriserende paarse glans. Met name in het zonlicht lijkt het insect eerder paars dan zwart van kleur, vooral de vleugels. Op de foto is deze kleur echter niet goed te zien. Het lichaam is vrij sterk behaard, vooral de poten, en de twee antennes hebben een duidelijke knik. Mannetjes zijn van vrouwtjes te onderscheiden door een lichter deel aan de bovenzijde van de antennes.

Lees meer
Arrow
Gewone komkommerspin
Gewone komkommerspin

De naam van de gewone komkommerspin (Araniella cucurbitina) komt vanzelfsprekende van de duidelijk felle geelgroene kleur van de spin. De kleur van de spin verandert samen met de geslachtsrijpheid en de seizoenen. Zo zijn ze vaak in de herfst, als ze nog niet geslachtsrijp zijn, bruin en rood. In het voorjaar krijgen ze pas de groene komkommerkleur.

Lees meer
Arrow
Europese zwarte schorpioen
Europese zwarte schorpioen

De schorpioen is 35 tot 45 mm lang. De soort komt voor in Noord-Afrika en Zuid-Europa, maar is ook enige keren in Nederland gevonden. De schorpioen is te herkennen aan het zwarte lichaam, de gele poten en de gele angel. Van de drie soorten schorpioenen die in Frankrijk voorkomen (Buthus occitanus, Euscorpius flavicaudis en Euscorpius carpathicus) is dit verreweg de algemeenste die bv vaak in zomerhuisjes in Zuid- Frankrijk wordt gezien. De steek is pijnlijk, maar niet gevaarlijk, vergelijkbaar met die van een bij of wesp.

Lees meer
Arrow
Spinduizendpoot
Spinduizendpoot

De potenparen aan de achterzijde zijn langer dan die aan de voorzijde. Het voorste potenpaar is zeer kort, het achterste paar is juist zeer lang en dun; deze twee laatste poten dienen als tastorgaan. Ook de antennes zijn zeer lang en dun, waardoor de voor- en achterzijde wat op elkaar lijken. De ogen van het dier zijn echter goed te zien. Soorten uit de orde Scutigeromorpha hebben als enige van alle duizendpotigen samengestelde ogen, die beter zijn ontwikkeld. De kleur is lichtbruin tot bruingrijs, op de bovenzijde zijn drie donkere lengtestrepen zichtbaar. De lengte is ongeveer 2,5 tot bijna 4 centimeter.

Lees meer
Arrow
Groene schildwants
Groene schildwants

De groene schildwants is geheel groen van kleur en heeft in tegenstelling tot veel gelijkende wantsen geen duidelijke tekening. De vlies-achtige vleugelpunten van de voorvleugels, aan de achterzijde van het lichaam, zijn bruin, de onderzijde van het lichaam is meer bruinrood van kleur. De bovenzijde van het lichaam heeft soms onopvallende vlekjes of iets lichtere delen maar deze zijn nooit erg geprononceerd en verschillen per individu. De gehele bovenzijde is voorzien van kleine putjes, die van enige afstand niet te zien zijn. De wants kan van kleur veranderen, exemplaren die in winterslaap gaan kleuren bruin. Met hun normale groene kleur zouden ze te veel opvallen in de scheuren in bomen waar ze overwinteren. Zodra de wants in de lente ontwaakt en actief wordt, kleurt het lichaam binnen enkele weken weer groen. Dit verschijnsel van een groene 'zomerkleur' naar een bruine 'winterkleur' komt ook voor bij andere insecten zoals de groene gaasvlieg (Chrysoperla carnea). De groene schildwants heeft net als alle schildwantsen een enigszins (wapen)schild- achtige bovenzijde van het lichaam waaraan de naam 'schild'wantsen te danken is. De wants bereikt een totale lichaamslengte van 12 tot 14 millimeter waarbij de vrouwtjes iets groter worden dan de mannetjes. Het lichaam van de wants lijkt uit één geheel te bestaan maar is net als alle insecten verdeeld in drie delen; de kop (A), het borststuk of thorax dat de poten en vleugels draagt (B) en ten slotte het achterlijf of abdomen (C). De voorzijde van de kop wordt de clypeus genoemd (1), de kop draagt twee duidelijke antennes (2) die altijd vijf geledingen hebben waarbij opvalt dat de laatste twee verbreed en roodbruin van kleur zijn. Aan de zijkanten van de kop zijn de ogen gelegen (3). Achter de ogen, tegen de rand van het halsschild, zijn twee enkelvoudige ogen of ocelli gelegen. Deze zijn klein maar doordat ze een roodbruine kleur hebben steken ze af tegen de verder groene kop zodat ze goed te zien zijn. Het halsschild (4) is relatief groot en beschermt een deel van de kop. Het is voorzien van vele kleine putjes die een donkere kleur hebben, aan de voorzijde is het halsschild voorzien van twee gespiegelde gladde lijnen die een oog-achtige vorm hebben. Het scutellum of schildje (5) is bij de meeste wantsen erg klein maar de schildwantsen hebben juist een vergroot scutellum dat een deel van het achterlijf bedekt. Achter het scutellum zijn de vleugels gelegen, net als alle vliegende insecten heeft de wants een paar achtervleugels en een paar voorvleugels. De voorvleugels zijn net zoals bij de kevers verhard, echter het achterste deel van de vleugel van wantsen is vliezig en half doorzichtig. Bij kevers zijn de voorvleugels geheel verdikt en worden dekschilden of elytra genoemd. Omdat bij wantsen zoals de groene schildwants de vleugel slechts deels is verdikt worden ze hemi-elytra genoemd wat halfverhard betekent. De hemi-elytra bestaan uit verschillende delen, die gescheiden worden door aderen. Het verharde deel van de voorvleugels bestaat uit een drietal vlakken die van de binnen- naar de buitenzijde worden aangeduid met de clavus (6), het corium (7) en het embolium (8). De vliezige achterzijde van de voorvleugels wordt het membraan (9) genoemd. Bij schildwantsen steekt de rand van het platte achterlijf aan weerszijden uit onder de vleugels. Het achterlijf bestaat net als alle insecten uit rug-en buikplaten die respectievelijk tergieten en sternieten worden genoemd. Deze zijn aan de randen voorzien van een rij platen die wel met laterotergieten (10) worden aangeduid. Het geheel aan laterotergieten wordt het connexivum genoemd, het connexivum zorgt in belangrijke mate voor het wapenschild-achtige silhouet van schildwantsen. De poten van de wants zijn typisch insectachtig, de poot is middels de heup of coxa aan het lichaam verbonden, de heup is op de afbeelding niet te zien. De dij of het femur (14) is het breedste deel van de poot, na de dij volgt de scheen of tibia (13), dit is het langste deel van de poot. De scheen draagt ten slotte de tarsus of voet (12), deze is geleed en bestaat uit meerdere tarci. Het laatste deel draagt twee kleine klauwtjes (11). De pootuiteinden zijn net als de antennes roodbruin gekleurd. Op de afbeelding rechts zijn verschillende lichaamsdelen van de wants aangegeven met pijlen; gele pijlen geven de stigmata of ademopeningen aan, de rode pijl geeft de geurklier tussen de middelste en de achterste poten aan. De groene pijl wijst naar het labrum, de blauwe pijl naar de zuigsnuit of rostrum. De nimfen doen keverachtig aan door het ronde lichaam, zie voor de beschrijving van de nimfen onder voortplanting.

Lees meer
Arrow
Roodwitte celspin
Roodwitte celspin

De lengte is ongeveer 11 - 15 mm voor de vrouwtjes. De mannetjes zijn half zo groot. De pootspanwijdte van vrouwtjes is maximaal 2 cm, die van mannetjes 1 cm. De kop heeft zes enkelvoudige ogen waarmee de spin vanwege de nachtactieve levenswijze zeer slecht kan zien. Het kopborststuk is bruin tot roodachtig, het achterlijf is wit tot witgeel. Het lichaam heeft korte pootjes waardoor de spin niet hard kan lopen. Hier heeft het dier niet al te veel hinder van, want de favoriete prooi, de pissebed, is ook niet snel. De kaken en de giftanden zijn tamelijk groot, bij het vrouwtje tot wel 0,5 cm. De kaken zijn enorm krachtig zodat ze met gemak door het pantser van een pissebed kunnen snijden.

Lees meer
Arrow
Eratigena duellica
Eratigena duellica

Eratigena duellica , de gigantische huisspin, is een soort trechterwever in de spinnenfamilie Agelenidae. Het wordt gevonden in Canada, de Verenigde Staten en Europa. De verwante soort Eratigena atrica wordt ook wel de Reuzen huisspin genoemd. Eratigena atrica werd in 2013 overgebracht van het geslacht Tegenaria. Het werd beschouwd als dezelfde soort als Eratigena atrica tot 2018, toen Eratigena duellica, Eratigena saeva en Eratigena atrica als afzonderlijke soorten werden hersteld.

Lees meer
Arrow
Kerkzesoog
Kerkzesoog

De kerkzesoog of Florentijnse muurspin (Segestria florentina) is een spin uit de familie zesoogspinnen (Segestriidae).

Lees meer
Arrow